Optellen en weghalen met echte voorwerpen

Bij optellen voeg je dingen samen om te bepalen hoeveel het er bij elkaar zijn. Laat je kind bekende dingen verplaatsen, zoals blokken, lepels of speelgoeddieren. Vertel wat er gebeurt terwijl je kind het kan zien.

Er komen dingen bij

Leg 4 crackers op een bord. Laat je kind ze tellen. Zeg: “Ik leg er nog 1 cracker bij” en leg die naast de andere. Vraag: “Zijn er nu meer crackers of minder?” Vraag daarna: “Hoeveel crackers zijn er bij elkaar?”

Je kind telt elke cracker: “1, 2, 3, 4, 5.” Zeg: “Er zijn 5 crackers.” Het antwoord omvat de crackers die er al lagen en de nieuwe. Als je kind “1” antwoordt, schuif de crackers dan dicht bij elkaar. Wijs de hele groep aan terwijl je de vraag opnieuw stelt.

Woorden zoals “meer”, “erbij”, “in totaal” en “bij elkaar” helpen om optellen te beschrijven. Laat het woord bij de beweging passen: “Er komen nog twee auto's bij!” terwijl je ze erbij schuift.

Twee groepen vormen één geheel

Je kunt ook optellen als er niets nieuws bij komt. Leg 3 rode blokken en 2 blauwe blokken neer. Vraag: “Hoeveel blokken zijn er bij elkaar?” Je kind telt alle 5 blokken. De kleuren laten de twee delen zien, maar de vraag gaat over alle blokken.

Probeer 2 blokken bij 3 blokken te leggen. Begin dan opnieuw en leg 3 bij 2. Tel steeds de hele groep. Beide manieren geven 5 blokken. De volgorde van samenvoegen veranderde; het aantal blokken niet.

Waardoor verandert het aantal?

Als je er voorwerpen bij doet, wordt een groep groter. Als je er niets bij doet, blijft het aantal gelijk. Bijvoorbeeld: “Er zijn 3 auto's. Er komen geen auto's meer bij.” Je kind kan de 3 auto's tellen om het te controleren.

Ook als je een groep verder uit elkaar legt, blijft het aantal gelijk. Tel een paar blokken, leg ze verder uit elkaar en tel opnieuw. Er is geen blok bij gekomen of weggehaald. Lijkt de langere rij meer, laat je kind de blokken dan dicht bij elkaar leggen en elk blok controleren.

Bij weghalen verdwijnen enkele dingen uit een groep. Je kind zoekt dan uit hoeveel er nog zijn. Een ander woord voor weghalen is aftrekken.

Laat een paar auto's wegrijden

Zet 6 speelgoedauto's op een rij op tafel. Tel ze samen en rij er dan 2 in een garage van een doos. Zeg: “Twee auto's rijden weg.” Vraag: “Staan er nu meer auto's op tafel of minder?”

Wijs naar de auto's die zijn gebleven. Je kind telt: “1, 2, 3, 4.” Zeg: “Er zijn nog vier auto's hier.” Open daarna de garage. De 2 auto's binnen en de 4 op tafel zijn de 6 waarmee je begon.

“Over” betekent in deze verhaaltjes dat iets er nog is. Je kind kan denken aan een andere betekenis, zoals in “over de brug”. Probeer: “Hoeveel auto's zijn er overgebleven?” of “Hoeveel zijn er nog hier?” Wijs naar de plek die in de vraag wordt genoemd.

Houd de twee groepen duidelijk uit elkaar

Een kind kan de auto's in de garage tellen en “2” antwoorden. Dat geeft aan hoeveel er zijn weggegaan. De vraag gaat over de auto's op tafel. Houd de garage dicht terwijl je kind die auto's telt.

Gebruik woorden voor handelingen tijdens het spelen: “weggeven”, “opeten” of “wegvliegen”. De beweging laat zien wat het woord betekent. Als je een paar voorwerpen weghaalt, wordt de begingroep kleiner.

Niets, alles en terugleggen

Als je niets weghaalt, blijft het aantal gelijk. Als er 3 koekjes op een bord liggen en niemand er één opeet, blijven er 3 over. Als je ze allemaal weghaalt, blijft er niets over. Het telwoord voor niets is nul. Op een leeg bord liggen nul koekjes.

Optellen kan weghalen ongedaan maken. Rij dezelfde 2 auto's weer uit de garage. Tel alle auto's op tafel opnieuw: 6. Door de auto's terug te zetten controleer je de begingroep.

Splits een groep zonder iets te verliezen

Splitsen is een andere manier om naar een groep te kijken. Leg 5 sokken neer: 2 met strepen en 3 effen. Laat je kind ze sorteren en elk deel tellen. Er zijn 2 sokken met strepen en 3 effen sokken, samen 5 sokken. Er is niets verdwenen. Vraag naar het deel dat je kind moet tellen, bijvoorbeeld: “Hoeveel sokken zijn effen?”

Je kind kan een rekenverhaaltje over optellen oplossen door elk voorwerp te tellen nadat de groepen zijn samengevoegd. Dat heet alles tellen. Opnieuw bij 1 beginnen is een goede manier om het antwoord te vinden.

Zeg bij elk voorwerp één telwoord

Zet 3 speelgoedeenden neer, met nog 2 eenden in de buurt. Houd beide groepen zichtbaar terwijl je het verhaaltje vertelt: “Hier zijn drie eenden. Er komen er nog twee bij zwemmen.” Laat je kind de nieuwe eenden naar de groep verplaatsen.

1. Tel de eerste groep voordat er iets bij komt.
2. Breng de nieuwe voorwerpen erbij.
3. Schuif de groepen bij elkaar of zet ze op een rij.
4. Begin bij 1 en raak elk voorwerp één keer aan.
5. Zeg het laatste telwoord als antwoord: “Vijf eenden!”

Het laatste telwoord geeft aan hoeveel er in de hele groep zijn. Als je kind goed telt en opnieuw begint als je vraagt “Hoeveel?”, doe dan voor hoe je afsluit: “1, 2, 3, 4, 5. Het zijn er 5.”

Laat handen en woorden samengaan

Jonge kinderen zeggen de telwoorden soms sneller dan ze de voorwerpen aanraken. Schuif bij elk telwoord één eend opzij. De eenden die al zijn geteld blijven aan de ene kant; de eenden die nog aan de beurt komen aan de andere kant.

Als een eend twee keer wordt geteld, zet dan de hele groep weer op een rij. Tel samen langzaam, met één telwoord bij elke aanraking. Een duidelijke rij helpt je kind te zien waar het moet beginnen en stoppen.

Probeer een grotere groep

Als kleinere groepen gemakkelijk gaan, bouw dan een toren van 6 blokken. Geef je kind nog 3 blokken voor bovenop. Als alle blokken op hun plek staan, raak je elk blok van onder naar boven aan: “1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9.” De toren heeft 9 blokken. Als blokken in de toren niet te zien zijn, leg ze dan op een rij om te controleren.

Alles tellen werkt ook als twee groepen er vanaf het begin waren. Je kunt witte en bruine eenden neerzetten en naar alle eenden vragen. Houd de delen zichtbaar en tel dan de hele groep. Je kind hoeft niet door te tellen om een van beide soorten rekenverhaaltjes over optellen op te lossen.

Nadat er voorwerpen zijn weggehaald, telt je kind de voorwerpen die zijn gebleven. Twee tellingen hebben een verschillende taak: tel hoeveel er weggaan en tel daarna hoeveel er overblijven.

Haal precies het juiste aantal weg

Begin met 8 nepdruiven op een bord en gebruik blokken als druiven. Vraag je kind de begingroep te tellen. Vertel het verhaaltje: “Er worden drie druiven opgegeten. Hoeveel liggen er nog op het bord?”

Laat je kind de nepdruiven één voor één in een doos leggen. Tel “1, 2, 3” terwijl ze weggaan. Stop na de derde druif. Zet de doos apart en tel dan de druiven die nog op het bord liggen: “1, 2, 3, 4, 5.” Er blijven vijf druiven over.

Als je een handvol pakt, haal je misschien meer weg dan het verhaaltje zegt. Door elk voorwerp te tellen terwijl het weggaat, stopt je kind bij het juiste aantal. Als je kind de hele groep weghaalt, leg je alles opnieuw neer en wacht je even na elk voorwerp dat wordt verplaatst.

Wijs aan waar de vraag over gaat

Als je kind alle 8 druiven opnieuw telt, lijken de weggehaalde druiven misschien nog bij de groep te horen. Houd de doos dicht en wijs naar het bord. Vraag: “Hoeveel liggen er nog op dit bord?”

Als je kind “3” antwoordt, vraag dan te laten zien wat het heeft geteld. Drie is het aantal dat is weggegaan. Het antwoord op de vraag hoeveel er over zijn, vind je met de 5 voorwerpen op het bord.

Tel een lege groep

Vertel een verhaaltje met 4 speelgoedvogels op een hek. Laat ze alle 4 wegvliegen. Vraag hoeveel vogels er nog op het hek zitten. Er zijn geen vogels om aan te raken of te tellen. “Geen” en “nul” zijn allebei goede antwoorden.

Om een rekenverhaaltje over weghalen te controleren, leg je de weggehaalde voorwerpen terug. Leg in het druivenverhaaltje de 3 nepdruiven terug bij de 5 op het bord. Tel alle 8 opnieuw. Als je de begingroep niet terugkrijgt, controleer dan hoeveel er zijn verplaatst en of elk voorwerp één telwoord heeft gekregen.

Als je kind alles gemakkelijk telt, kan het proberen het eerste getal te onthouden. Door door te tellen en terug te tellen hoef je minder te tellen, terwijl de voorwerpen nog steeds laten zien wat er gebeurt.

Kijk of je kind eraan toe is

Je kind moet betrouwbaar tot en met tien kunnen tellen en weten dat het laatste telwoord het totaal aangeeft. Het moet ook kunnen beginnen bij een ander getal dan 1. Probeer: “Begin bij 4 en tel verder.” Luister of je “5, 6, 7” hoort. Veel kinderen zijn hier rond hun 5e of 6e jaar aan toe; kijk naar wat je kind kan om te bepalen wanneer je begint.

Tel door voor elk nieuw voorwerp

Laat 5 auto's zien en tel ze. Zeg “vijf” voordat je iets verplaatst. Doe er één voor één 2 auto's bij. Zeg “zes” bij de eerste nieuwe auto en “zeven” bij de tweede. Er zijn 7 auto's.

Als je kind “vijf, zes” zegt terwijl het de auto's erbij zet, heeft het het begingetal voor een nieuwe auto gebruikt. Dek de eerste groep af en zeg: “Hier zitten vijf auto's verstopt.” Bij de volgende auto hoort het volgende telwoord: “zes”.

Je kunt met de grootste groep beginnen om minder telstappen te maken. Onthoud bij 2 schelpen en 6 schelpen de 6 en raak de andere 2 aan: “zeven, acht”. In beide volgordes levert het samenvoegen 8 schelpen op.

Tel terug terwijl voorwerpen weggaan

Laat 6 appels zien en zeg “zes” voordat je er iets weghaalt. Haal één voor één 2 appels weg. Zeg “vijf” als de eerste weggaat en “vier” als de tweede weggaat. Er blijven vier appels over.

Het begingetal is niet de eerste stap terug. Als je “zes” zegt wanneer de eerste appel weggaat, kom je één te hoog uit. Zeg bij elk voorwerp dat je weghaalt het volgende telwoord terug.

Probeer een getallenpad

Leg papieren vakjes neer met de getallen 1 tot en met 10. Begin op 5 en ga 2 vakjes vooruit, naar 7. Begin op 6 en ga 2 vakjes terug, naar 4. Het vakje waarop je begint geeft aan waar je bent voordat je beweegt; het is geen stap.

Als een nieuwe manier van tellen een ander antwoord geeft, maak de voorwerpen dan weer zichtbaar en tel alles om te controleren.

Een rekenverhaaltje is een kort verhaaltje met een vraag over hoeveel het er zijn. Je hoort ook wel “verhaaltjessom” of “redactiesom”. Gebruik de naam of het lievelingsspeelgoed van je kind, zodat het zich de situatie gemakkelijk kan voorstellen.

Pauzeer bij elke stap

Vertel in drie stappen een verhaaltje waarin iets verandert. “Eerst” geeft de begingroep aan. “Daarna” vertelt wat er gebeurt. “Nu” vraagt naar de groep aan het eind.

Probeer: “Eerst zaten er 2 kikkers op een boomstam.” Wacht terwijl je kind 2 speelgoedkikkers neerzet. “Daarna sprong er nog 1 kikker op.” Laat je kind die verplaatsen. Vraag: “Hoeveel kikkers zitten er nu op de boomstam?” Tel samen de 3 kikkers.

Vraag vóór het tellen: “Zijn er straks meer kikkers of minder?” Je kind kan laten zien dat het begrijpt dat er een kikker bij komt, voordat het het precieze aantal bepaalt. Nodig je kind daarna uit om het na te vertellen: “Hier zaten twee kikkers. Er sprong er één op. Nu zijn er 3.”

Luister naar de hele situatie

Woorden voor handelingen helpen, vooral als er een beweging bij hoort. Dingen kunnen “komen”, “erbij komen” of “wegvliegen”. Maar één woord bepaalt niet wat je moet tellen. Vraag je kind de handeling te laten zien en naar de plek te wijzen die in de vraag wordt genoemd.

Als je kind antwoordt met het laatst gehoorde getal, zoals “1”, vraag dan de kikkers te verplaatsen en de groep te tellen die nu op de boomstam zit. Zo verbind je het antwoord met wat er is gebeurd.

Sommige verhaaltjes laten delen zien

Een rekenverhaaltje kan ook twee groepen beschrijven die er al zijn: “Hier zijn 2 rode bekers en 3 blauwe bekers. Hoeveel bekers zijn er?” Tel alle 5 bekers. Er hoeft geen beker bij te komen.

Vraag bij een geheel dat in delen is gesplitst naar een deel dat je kind kan zien en tellen. “Hier zijn rode en blauwe bekers. Hoeveel zijn er blauw?” Laat je kind de echte bekers sorteren en de blauwe groep tellen.

Kies verhaaltjes waarbij de vraag gaat over de groep aan het eind, alle voorwerpen of een zichtbaar deel. Houd de zinnen kort en geef je kind de tijd om elke handeling uit te voeren voordat je verdergaat.

Door een verhaaltje na te spelen maakt je kind een verteld verhaal zichtbaar. Begin met getallen tot en met vijf, ook voor het antwoord. Laat je kind het speelgoed verplaatsen terwijl je steeds één zin vertelt.

Speel het busspel

Zet stoelen neer als een bus. Zet er 3 knuffelberen in. Vraag je kind de passagiers te tellen.

Zeg bij de eerste halte: “Eén beer stapt uit.” Je kind haalt 1 beer weg en telt de passagiers die nog meerijden: 2. Wacht op het antwoord voordat je naar de volgende halte gaat.

Zeg dan: “Twee beren stappen in.” Je kind zet 2 beren in de bus. Tel nu alle passagiers: 4. Het tweede verhaaltje begint met de 2 beren die na de eerste halte zijn gebleven.

Vraag: “Hoe weet je dat?” Je kind kan elke passagier aanwijzen en opnieuw tellen. Stel deze vraag ook na goede antwoorden, zodat controleren bij het spel gaat horen.

Geef je kind een beurt

Als je kind 3 beren verplaatst terwijl het verhaaltje 2 zegt, ga dan terug naar het begin van die handeling. Zeg: “Laat me 2 beren zien die instappen.” Wacht tot beide beren zijn ingestapt voordat je naar de passagiers vraagt.

Als je kind twijfelt, kun je de eerste handeling voordoen. Verplaats zelf één beer en zeg wat je doet. Geef het speelgoed daarna terug en laat je kind het proberen.

Gebruik bewegingen en liedjes

Familieleden kunnen als passagiers op een bank gaan zitten of ervan af gaan. Je kind kan ook klappen of springen om een telling na te spelen. Als een groep zichtbaar moet blijven, helpen speelgoed of vingers om de groep bij te houden.

Terugtelliedjes leveren steeds weer rekenverhaaltjes over weghalen op. In “Vijf kleine aapjes springen op het bed” valt er in elk couplet één aapje af. Steek 5 vingers op of zet 5 speeltjes op een rij. Buig voor elk aapje dat weggaat een vinger of haal een speeltje weg en tel daarna wat er nog is. Laat de bewegingen met het speelgoed passen bij het couplet.

Vingers en eenvoudige tekeningen kunnen dingen in een verhaaltje voorstellen. Gebruik ze als je kind gemakkelijk met echte voorwerpen werkt. Pak het speelgoed er weer bij als een verhaaltje moeilijk te volgen wordt.

Tel op en haal weg met vingers

Steek voor 3 en 2 erbij 3 vingers op aan de ene hand en 2 aan de andere. Tel elke opgestoken vinger: “1, 2, 3, 4, 5.” Elke vinger staat voor één ding.

Bij een getal boven 5 gebruik je al beide handen. Om 6 en 2 erbij te laten zien, steek je één volle hand en nog 1 vinger op. Steek aan de tweede hand nog 2 vingers op en tel dan alle 8. Eén hele hand laat 5 zien.

Om weg te halen buig je vingers. Begin met 5 opgestoken vingers, buig er 2 en tel de 3 die nog opgestoken zijn. Als vingers buigen of dubbel worden geteld, tik dan bij het tellen met elke opgestoken vinger tegen de tafel. Je kind kan ook weer blokken gebruiken om de groep overzichtelijk te houden.

Teken eenvoudige tekens

Een stip of rondje kan voor elk voorwerp staan. Je kind hoeft geen uitgebreide vogels, auto's of dieren te tekenen.

Teken voor “Hier zijn zeven vogels. Drie vliegen weg” 7 stippen. Streep er één voor één 3 door. Tel alleen de stippen zonder streep erdoor: 4. De doorgestreepte stippen laten de vogels zien die zijn weggegaan. Als je kind die ook telt, wijs dan met een potlood elke stip zonder streep aan.

Om optellen te laten zien, teken je de eerste groep stippen, teken je de nieuwe stippen erbij en tel je ze allemaal. Laat je kind vertellen waar elke groep voor staat.

Geef telfiches een eigen plek

Een vijfraam is één rij van 5 vakjes. Een tienraam heeft twee rijen van 5 vakjes. Leg één telfiche in elk vakje, zodat de telling overzichtelijk blijft. Kies telfiches die groot genoeg zijn voor je kind om er veilig mee te werken.

Leg 4 telfiches in een vijfraam en leg er 1 bij. Elk vakje is gevuld, dus je ziet 5. Lege vakjes laten zien hoeveel telfiches er nog bij kunnen voordat het raam vol is. In een tienraam laat een volle rij 5 zien en passen er in de andere rij nog maximaal 5.

Als de tekens of vakjes je kind afleiden van het verhaaltje, los het dan eerst op met voorwerpen. Maak daarna samen de tekening of het raam en laat elk teken of telfiche bij één voorwerp passen.

Als verhaaltjes tot en met vijf gemakkelijk gaan, gebruik dan grotere groepen tot en met tien. Houd de begingetallen en antwoorden binnen tien. De handelingen blijven vertrouwd, maar je kind moet meer voorwerpen bijhouden.

Houd de telling overzichtelijk

Leg voorwerpen op een rij, gebruik de vingers van twee handen of leg telfiches in een tienraam. Laat bij 7 koekjes en 3 erbij eerst de 7 zien. Doe er 3 bij en tel dan alle 10 koekjes. Laat je kind elk voorwerp bij het tellen één keer verplaatsen.

Probeer een verhaaltje over weghalen met 10 speelgoedkegels. Gooi er 4 om. Vraag: “Hoeveel kegels staan er nog?” Wijs de kegels aan die nog staan en tel er 6. De omgevallen kegels laten zien hoeveel er zijn omgegaan; de vraag gaat over de kegels die nog staan.

Gebruik groepen en delen

Twee groepen hoeven niet te bewegen om samen te worden geteld. “Er spelen zes kinderen in de zandbak. Twee zitten op de schommels. Hoeveel kinderen spelen er?” Gebruik speelgoedpoppetjes voor de twee groepen en tel daarna alle 8.

Bij splitsen begin je met de hele groep. Laat 9 waskrijtjes zien: 4 rode en de rest blauw. Laat je kind op kleur sorteren en de blauwe krijtjes tellen: 5. Leg beide hoopjes weer bij elkaar en tel alle 9. Door het sorteren kwamen de krijtjes op een andere plek te liggen, maar de hele groep veranderde niet.

Gebruik ook nul in de verhaaltjes

Laat bij “Hier zijn acht ballonnen. Er knappen nul ballonnen” alle 8 telfiches liggen. Er gaat niets weg, dus er blijven er 8 over. Haal bij “Hier zijn zes pannenkoeken. Alle 6 worden opgegeten” elk telfiche weg. Er blijft niets over: nul pannenkoeken.

Je kind merkt misschien dat 5 auto's en 2 erbij 7 maken, net zoals 5 vogels en 2 erbij 7 maken. Dezelfde getallen en dezelfde handeling geven hetzelfde antwoord. Een andere handeling verandert het verhaaltje: als je er 2 van 5 weghaalt, blijven er 3 over.

Wissel de grotere verhaaltjes af met kleine. Als je kind de tel kwijtraakt, probeer dan een kleinere groep of leg de voorwerpen in een duidelijkere rij. Kijk naar wat je kind kan laten zien en uitleggen om het volgende verhaaltje te kiezen.

Een kleine verandering tijdens een dagelijkse bezigheid kan een rekenverhaaltje worden. Stel één vraag terwijl je kind nog kan zien wat er gebeurt. Een paar minuten spelen geven je de tijd om te luisteren en te kijken.

Gebruik een moment dat zich voordoet

Zeg aan tafel: “We hebben 4 vorken. Opa komt, dus we hebben er nog 1 nodig.” Laat je kind de vork erbij leggen en alle 5 vorken tellen. Vraag bij het tussendoortje hoeveel crackers er over zijn nadat er een paar zijn opgegeten. Vraag tijdens het opruimen naar speelgoed dat nog in de doos moet.

Gebruik de rekenwoorden terwijl je bezig bent: “Je hebt 3 blokken. Ik geef je er 2 meer. Hoeveel heb je er nu?” Je kind hoort “meer” terwijl het de groep ziet groeien. Buiten kunnen bladeren die op een hoop worden verzameld of kinderen die een speeltuin verlaten een ander kort verhaaltje opleveren.

Wacht op één antwoord voordat je een nieuwe vraag stelt. Stop als je kind het spel nog leuk vindt. Je kunt later een ander moment zoeken.

Maak de handeling onderdeel van een spel

Zet plastic flessen rechtop om te kegelen. Tel na een worp de flessen die nog staan. Vraag apart naar de omgevallen flessen, zodat je kind weet welke groep het moet tellen.

Een knuffeldier kan een hongerig monster voorstellen. Leg een kleine groep neptussendoortjes ervoor. Laat het monster er een paar opeten door ze opzij te leggen en tel dan wat er overblijft.

Met een bordspel met een dobbelsteen en genummerde vakjes kun je doortellen oefenen. Begin met verplaatsen op het vakje na het vakje waarop de pion staat. Zet één stap voor elke stip op de dobbelsteen. Als je het beginvakje als stap meetelt, komt de pion één vakje tekort.

Laat liedjes het verhaaltje vertellen

In “Vijf kleine eendjes” komt er elke keer één eendje minder terug. Haal tijdens het zingen een speelgoedeend weg. In “Tien in bed” rolt er in elk couplet één kind uit bed totdat alleen de kleinste overblijft. Met speelgoed of vingers kan je kind laten zien wie er nog zijn.

Benoem zorgvuldig werken: “Je raakte elk blok aan tijdens het tellen.” Zo vertel je je kind wat hielp. Geef het de tijd om de voorwerpen te verplaatsen en uitleg te geven, zonder een wedstrijd van het spel te maken.

Draai de rollen om, zodat je kind een rekenverhaaltje vertelt en jij het oplost. De woorden en bewegingen van je kind laten zien wat het begrijpt. Je kunt ook zien waar een beetje hulp de volgende stap gemakkelijker maakt.

Luister naar het verhaaltje van je kind

Nodig je kind uit om speelgoed te kiezen. Het zegt misschien: “Er speelden drie dinosaurussen. Eén rende weg.” Verplaats de dinosaurus en tel de 2 die nog spelen. Vraag je kind om je antwoord met het speelgoed te controleren.

Vraag nu: “Kun je het me op een andere manier laten zien?” Je kind steekt misschien 3 vingers op en buigt er 1, of tekent 3 stippen en streept er 1 door. Beide laten zien dat er 2 overblijven. Houd de begingroep en de handeling gelijk als je het op een andere manier laat zien.

Kijk waar het misgaat

Een verkeerd antwoord is een reden om naar de handelingen en het tellen te kijken. Als je kind het verkeerde aantal verplaatst, vertel dan steeds één zin en wacht. Als de telwoorden sneller gaan dan de vingers, doe dan voor hoe je bij elk telwoord één keer aanraakt. Als je kind het speelgoed telt dat is weggegaan, wijs dan naar het speelgoed dat nog op de genoemde plek is.

Gebruik kleinere getallen als het hele verhaaltje moeilijk is. Met echte voorwerpen kan de handeling duidelijker zijn dan met vingers of een tekening. Doe zelf de eerste stap voor en laat je kind daarna doorgaan.

Maak controleren speels

Tel ook na een goed antwoord opnieuw. Leg bij een rekenverhaaltje over weghalen het weggehaalde speelgoed terug en kijk of je de begingroep terugkrijgt.

Maak af en toe expres een kleine fout: “Drie kikkers en er komt er nog één bij. Dat zijn er drie!” Nodig je kind uit om het je met speelgoed te laten zien. Laat het tellen het antwoord bepalen.

Merk op wat gemakkelijker gaat

Let erop of je kind het speelgoed zonder hulp verplaatst, voorspelt of het er meer of minder worden, nauwkeurig tot en met vijf en daarna tot en met tien telt en eigen verhaaltjes vertelt. Ook beginnen met doortellen is een teken om op te letten. Je kind kan de handeling goed begrijpen en toch nog echte voorwerpen nodig hebben. Kies het volgende spel op basis van wat je kind vandaag kan laten zien.