Concepten van cloudcomputing

Cloudcomputing geeft mensen via een netwerk toegang tot rekenresources wanneer ze die nodig hebben. Die resources omvatten rekenkracht, opslag, databases, netwerken en complete applicaties. Ze komen uit een gedeelde pool en kunnen snel gebruiksklaar worden gemaakt en teruggegeven, met weinig contact met medewerkers van de cloudaanbieder.

Van apparatuur kopen naar capaciteit aanvragen

Een cloudaanbieder levert diensten; een klant of afnemer gebruikt ze. AWS, Microsoft Azure en Google Cloud zijn grote aanbieders van publieke clouds. Een resource inrichten betekent die gebruiksklaar maken. Die vrijgeven betekent die teruggeven. Een workload is de applicatie of het proces, de bijbehorende gegevens en de resources die nodig zijn om die te laten draaien.

Bij publieke cloudcomputing is de cloudaanbieder eigenaar van de fysieke apparatuur en onderhoudt die. Klanten nemen de diensten af die ze nodig hebben en betalen volgens het prijsmodel van de dienst. Een organisatie kan ook haar eigen private cloud beheren. De afdelingen nemen dan nog steeds resources af uit een gedeelde pool en het systeem meet hun gebruik, ook als er geen externe aanbieder een factuur stuurt.

Vergelijk de manieren om een webwinkel te laten draaien

Bij IT op eigen locatie koopt een bedrijf een server voor zijn eigen gebouw. Medewerkers kiezen hardware, wachten op levering, installeren een besturingssysteem, sluiten het netwerk aan en installeren daarna de winkel. Het bedrijf zorgt ook voor stroom, koeling, reparaties en uiteindelijke vervanging. Het moet de capaciteit plannen voordat de verkoop laat zien hoeveel nodig is.

Met een cloud-VM kiest een medewerker een grootte en locatie in een webconsole. De server kan binnen enkele minuten klaar zijn. Als het experiment na een maand eindigt, verwijdert de medewerker de VM. De rekenkosten ervan stoppen, maar afzonderlijk bewaarde opslag of andere resources kunnen nog steeds geld kosten.

Colocatie verandert de locatie van servers die je bezit; het verandert op zichzelf niet hoe ze worden ingericht. Zo kan ook een gehuurde server die via het internet bereikbaar is traditionele hosting zijn. Netwerktoegang alleen is slechts één onderdeel van het cloudmodel.

Drie afzonderlijke vragen

De definitie van NIST onderscheidt de essentiële kenmerken, dienstmodellen en implementatiemodellen. De kenmerken vragen: “Werkt het als een cloud?” Het dienstmodel vraagt: “Welke lagen beheert de cloudaanbieder?” Het implementatiemodel vraagt: “Voor wie is de infrastructuur bedoeld?” Een private cloud kan IaaS leveren en een publieke cloud kan SaaS leveren.

Cloudgegevens hebben een fysieke plek op opslagapparatuur in datacenters. Klanten kiezen vaak een regio, hoewel ze meestal geen afzonderlijke schijf of host selecteren. “In de cloud” beschrijft het leveringsmodel, niet gegevens zonder locatie.

NIST SP 800-145 beschrijft vijf essentiële kenmerken van cloudcomputing. Elk kenmerk beantwoordt een andere praktische vraag over het verkrijgen en gebruiken van resources. Een dienst heeft de hele combinatie nodig; een grote serverpool of alleen een online bestelpagina is onvoldoende.

De vijf kenmerken

1. Zelfbediening op aanvraag: klanten maken zelf resources aan wanneer ze die nodig hebben. Een ontwikkelaar kan om 02.00 uur een volume van 100 GB inrichten via een console of API zonder op een medewerker van de cloudaanbieder te wachten. Een API is een interface waarmee software verzoeken aan een ander systeem kan doen.
2. Brede netwerktoegang: standaardnetwerkmethoden maken diensten beschikbaar voor verschillende apparaten. Medewerkers kunnen dezelfde dienst bijvoorbeeld gebruiken via een browser op een laptop, een app op een telefoon of software die een HTTPS-API aanroept. Toegang kan nog steeds authenticatie en een privénetwerkverbinding vereisen.
3. Bundeling van resources: de cloudaanbieder wijst verwerkingscapaciteit, geheugen, opslag en netwerkcapaciteit toe aan klanten en wijst die opnieuw toe. Elke klant is een tenant. Logische scheiding beschermt tenants terwijl fysieke resources worden gedeeld. Klanten kunnen vaak een regio kiezen zonder te weten om welke server het precies gaat.
4. Snelle elasticiteit: capaciteit kan snel groeien en krimpen met de vraag. Een videoplatform kan normaal 4 servers gebruiken, 40 voor een livefinale en daarna weer 4. Automatisering voert deze wijzigingen vaak uit, maar de definitie laat ook snelle wijzigingen toe die door een persoon worden gestart.
5. Gemeten dienstverlening: het systeem registreert het gebruik in passende eenheden, zoals rekenseconden, GB opslag of actieve accounts. Cloudaanbieder en klant kunnen het verbruik volgen, beheersen en rapporteren.

Toets twee diensten aan de kenmerken

Een bedrijf huurt een exclusieve server na het invullen van een verkoopformulier. Levering duurt drie dagen en voor uitbreiding is een nieuw contract nodig. Het betaalt elke maand € 200. De wachttijd sluit zelfbediening op aanvraag uit en het uitbreidingsproces mist snelle elasticiteit. De exclusieve apparatuur wordt niet uit een gedeelde pool afgenomen. Deze waarnemingen wijzen op traditionele hosting.

Het vaste maandbedrag geeft geen uitsluitsel over de meting. De host kan nog steeds CPU-tijd of netwerkgebruik registreren. Meting en facturering zijn verschillend: een meter registreert verbruik; een prijsregel zet een bepaalde maatstaf om in kosten.

Kijk nu naar een e-maildienst. Een beheerder kan direct mailboxen toevoegen of verwijderen, gebruikers verbinden vanaf verschillende apparaten, gebundelde infrastructuur bedient veel organisaties, de capaciteit verandert met de vraag naar accounts en de dienst rapporteert actieve gebruikers. Deze combinatie voldoet aan de vijf kenmerken, ook als de factuur een maandelijks abonnement betreft.

Herken een gedeeltelijke overeenkomst

Een IT-afdeling kan veel VM’s laten draaien terwijl medewerkers dagen wachten totdat elk verzoek is goedgekeurd en handmatig is uitgevoerd. Virtualisatie helpt bij bundeling, maar in dit proces ontbreekt zelfbediening. Een portaal toevoegen is alleen nuttig als automatisering, snelle inrichting en gebruiksmeting dit ondersteunen.

Een private cloud kan de meting gebruiken voor afdelingsrapportages of interne doorbelasting. Gemeten dienstverlening is dus ook van toepassing zonder externe factuur. Elasticiteit vereist ook het teruggeven van capaciteit: als je piekcapaciteit permanent aanhoudt, blijven resources ongebruikt nadat de vraag daalt.

Virtualisatie maakt softwarematige versies van fysieke rekenresources. Daardoor kan één fysieke server meerdere afzonderlijke softwarematige computers ondersteunen. Cloudexploitanten combineren dit met automatisering, zelfbediening en gebruiksmeting om capaciteit snel beschikbaar te maken.

Hosts, gasten en hypervisors

Een virtuele machine (VM) heeft virtuele processoren, geheugen, schijven en netwerkinterfaces. Die draait een eigen gastbesturingssysteem en applicaties. De onderliggende fysieke computer is de host. Een hypervisor maakt de VM’s, wijst fysieke capaciteit toe en houdt het geheugen en de opslag van elke VM logisch gescheiden.

Een VM-image is een opgeslagen uitgangspunt voor een virtuele machine. Software kan vanuit die image een VM maken zonder een nieuwe fysieke server te bestellen. VM’s starten, van grootte veranderen en verwijderen ondersteunt snelle inrichting en elasticiteit. Het virtualisatiesysteem kan resourcegebruik bijhouden, wat meting ondersteunt. Sommige platforms ondersteunen ook livemigratie: een draaiende VM tussen hosts verplaatsen, zodat hardwareonderhoud weinig of geen onderbreking veroorzaakt.

Reken consolidatie door

Stel dat 12 even krachtige fysieke servers elk gemiddeld 10% CPU-gebruik hebben. Hun gezamenlijke gemiddelde belasting is:

Dat komt overeen met de verwerkingscapaciteit van 1,2 servers. Als je de workloads verplaatst naar VM’s op twee even krachtige hosts, wordt het gemiddelde per host:

Tien fysieke machines kunnen worden verwijderd, wat stroom, koeling en onderhoud bespaart. Voordat het team dat doet, moet het ook de piekvraag naar CPU-capaciteit en de behoefte aan geheugen, schijven en netwerkcapaciteit controleren. De berekening met het gemiddelde alleen kan niet aantonen dat twee hosts elke drukke periode of een hoststoring aankunnen.

Delen zonder gegevens te delen

Gebruik door meerdere tenants betekent dat meerdere klanten gedeelde infrastructuur gebruiken. Isolatie voorkomt dat een tenant toegang krijgt tot het VM-geheugen of de schijven van een andere tenant. Gedeelde fysieke grenzen kunnen de prestaties nog steeds beïnvloeden: een uitzonderlijk drukke tenant kan met anderen om capaciteit concurreren. Dat staat bekend als hinder door medegebruik. Beheersmaatregelen voor resources beperken dat effect. Exclusieve hosts bieden een volledige fysieke server aan klanten die er vanwege hun vereisten een nodig hebben.

Opslagvirtualisatie biedt gebundelde schijven aan als virtuele volumes. Netwerkvirtualisatie biedt afzonderlijke softwaregedefinieerde netwerken over gedeelde fysieke verbindingen.

Containers verpakken applicaties, bibliotheken en instellingen en delen daarbij een besturingssysteemkernel. Een VM heeft een volledig gastbesturingssysteem; een container niet. Containers starten meestal sneller en gebruiken minder resources, terwijl VM’s een sterkere scheiding op besturingssysteemniveau bieden en verschillende gastbesturingssystemen kunnen draaien. Containers draaien vaak binnen VM’s.

Een cloud kan ook bare-metalservers via zelfbediening aanbieden. Virtualisatie is een belangrijke basis, terwijl de vijf dienstkenmerken bepalen of het totale aanbod cloudcomputing is.

Een dienstmodel beschrijft wat de cloudaanbieder levert en wat de klant beheert. Stel je de technologie voor als lagen: fysieke gebouwen en apparatuur, virtualisatie, besturingssysteem, middleware en uitvoeringsomgeving, applicatie en gegevens. Een uitvoeringsomgeving is de softwareomgeving die applicatiecode uitvoert, zoals Python of Java.

Vergelijk de drie standaardmodellen

Bij IT op eigen locatie beheert de organisatie de hele stack. Van IaaS via PaaS naar SaaS neemt de cloudaanbieder meer werk over. De klant krijgt meer gemak en geeft een deel van de vrijheid op om het onderliggende systeem te wijzigen.

Eén blog, drie manieren om die te laten draaien

Een IaaS-klant start een Linux-VM, installeert de webserver, database en blogsoftware en onderhoudt die lagen. De cloudaanbieder repareert nog steeds de fysieke host en onderhoudt de hypervisor. Het aanbrengen van patches op het gastbesturingssysteem is de taak van de klant.

Een PaaS-klant implementeert een blogapplicatie op een ondersteund platform. De cloudaanbieder levert updates voor het besturingssysteem en de uitvoeringsomgeving. De klant onderhoudt de applicatie en moet het updateproces van het platform volgen. Bij AWS Elastic Beanstalk kunnen beheerde patchupdates en kleine updates worden ingeschakeld; klanten houden omgevingen op ondersteunde versies en lossen mislukte updates op. Als ze beheerde updates uitschakelen, zijn ze zelf verantwoordelijk voor het toepassen ervan.

Een SaaS-klant neemt een abonnement op een kant-en-klare blogapplicatie en begint te schrijven. De cloudaanbieder laat de applicatie draaien, maar de klant bepaalt nog steeds wie kan publiceren en welke inhoud wordt gedeeld.

Herken veelvoorkomende voorbeelden

Beheerde databases, zoals Amazon RDS, Azure SQL Database en Google Cloud SQL, worden doorgaans als PaaS beschouwd: de klant gebruikt een database zonder het onderliggende serverplatform te onderhouden.

Deel de dienst in, niet het bedrijf dat die verkoopt. Eén cloudaanbieder kan alle drie modellen aanbieden en sommige producten verdelen verantwoordelijkheden op manieren die tussen de klassieke categorieën vallen. Lees de taken voor het specifieke aanbod wanneer de naam alleen geen duidelijkheid geeft.

Beperktere aanduidingen volgen hetzelfde idee. DBaaS betekent database als dienst; FaaS betekent functie als dienst; XaaS is een brede aanduiding voor “alles als dienst”. Welke aanduiding ook wordt gebruikt, iemand moet verantwoordelijk zijn voor klantgegevens en beslissingen over toegang.

Serverloos betekent dat de klant code of een dienst gebruikt zonder servers te kiezen, de capaciteit ervan te bepalen of ze te onderhouden. Servers doen nog steeds het werk. De cloudaanbieder beheert infrastructuur en schaling en de kosten zijn gebaseerd op metingen die bij de dienst passen.

Volg een gebeurtenis door een functie

Bij functie als dienst (FaaS) uploadt de klant een kleine eenheid code. Een gebeurtenis activeert een uitvoering: een webverzoek, een geüpload bestand, een bericht in een wachtrij of een tijdschema. Bij een fotodienst is de volgorde:

1. Een klant uploadt een foto naar opslag.
2. De uploadgebeurtenis start een functie.
3. De functie maakt een kleine voorbeeldafbeelding en slaat die op.
4. De uitvoering eindigt.

AWS Lambda, Azure Functions en Google Cloud Run functions zijn voorbeelden. Functies schalen bij inactiviteit vaak terug naar nul en brengen kosten in rekening voor verzoeken en uitvoeringstijd. Serverloze gegevensverwerking omvat ook diensten zoals Amazon S3, Amazon DynamoDB en Google BigQuery. Opgeslagen gegevens kunnen kosten blijven veroorzaken terwijl er geen code draait. Functieabonnementen met altijd beschikbare capaciteit kunnen ook kosten in rekening brengen tijdens rustige perioden.

Bereken de factuur voor een functie

Neem illustratieve tarieven van € 0,20 per miljoen verzoeken en € 0,000017 per GB-seconde. Elk van de 3 miljoen verzoeken gebruikt 0,5 GB geheugen gedurende 200 milliseconden, oftewel 0,2 seconde.

Bereken eerst de totale uitvoeringstijd en daarna het geheugentijdgebruik:

Rekengebruik kost € 5,10 en verzoeken kosten € 0,60, samen € 5,70. In dit prijsvoorbeeld zijn er geen minimale rekenkosten of rekenkosten bij inactiviteit. Een VM van € 0,05 per uur kost voor 730 uur € 36,50.

Elk verzoek kost in het voorbeeld € 0,0000019. Als je € 36,50 door dat bedrag deelt, krijg je ongeveer 19,2 miljoen verzoeken. Boven dat volume heeft de VM een lagere vermelde prijs voor rekengebruik, mits die het werk aankan. Opslag, netwerkgebruik en beheer zijn ook van belang voor een volledige vergelijking.

Begrijp de operationele beperkingen

Een koude start is de vertraging terwijl de dienst een uitvoeringsomgeving voorbereidt. Een functie moet toestandsloos zijn: latere uitvoeringen mogen niet afhankelijk zijn van geheugen of lokale bestanden van eerdere uitvoeringen. Plaats blijvende gegevens in een database of opslagdienst.

Elk aanbod heeft uitvoeringslimieten. Standaardaanroepen van AWS Lambda hebben een maximum van 15 minuten. Sommige aanroepmodi van Lambda Managed Instances staan langere uitvoeringen toe; de toepasselijke dienstmodus bepaalt de limiet. Langdurig werk moet binnen de regels van de gekozen dienst passen.

Serverloze gegevensverwerking past vaak bij wisselend verkeer, verwerking van gebeurtenissen, kort gepland werk en automatisering. Bij constant zwaar gebruik kunnen andere rekenvoorzieningen gunstiger zijn. De behoefte aan aangepaste instellingen van het besturingssysteem kan een functieplatform ook ongeschikt maken. Aanbiederspecifieke triggers en API’s kunnen een toekomstige overstap moeilijker maken.

Serverloze gegevensverwerking wordt vaak bij PaaS ingedeeld. De beheerde infrastructuur vermindert serverwerk, terwijl de klant nog steeds code, machtigingen, configuratie en gegevens beveiligt.

Begin de keuze voor een dienstmodel bij de vereisten van de workload. Een vertrouwde technologie kan een slechte keuze zijn als die onderhoud oplevert dat het team niet kan verzorgen. Een sterk beheerd product kan ook een slechte keuze zijn als het controle wegneemt die de applicatie nodig heeft.

Vraag wat je moet kunnen beheren

Gebruik deze vragen in volgorde:

1. Voldoet een kant-en-klare applicatie aan de bedrijfsbehoefte? Overweeg SaaS.
2. Implementeert het team een eigen applicatie in een ondersteunde taal zonder controle over het besturingssysteem nodig te hebben? Overweeg PaaS.
3. Zijn de taken kort, worden ze door gebeurtenissen gestart en wisselt het volume sterk? Overweeg serverloze functies.
4. Moet het team het gastbesturingssysteem beheren, speciale software installeren of een server ongewijzigd verplaatsen? Overweeg IaaS.

PaaS en serverloze gegevensverwerking overlappen elkaar. Kies de specifieke dienst waarvan het uitvoeringsmodel, de limieten en de ondersteunde hulpmiddelen bij de applicatie passen.

Koppel vereisten aan modellen

Voor de oudere applicatie biedt IaaS controle over een VM, geen onbeperkte controle over de fysieke hardware van de cloudaanbieder. Compatibiliteit en ondersteuning moeten nog steeds worden gecontroleerd. Controleer bij SaaS voordat je het gemak accepteert of de beschikbare functies en instellingen aan de vereisten voldoen.

Neem beheerinspanning mee in de kosten

Stel dat een VM € 40 per maand kost en vier uur beheer nodig heeft tegen € 50 per uur. Het beheer kost € 200, dus het totaal is € 240. Een geschikt PaaS-abonnement kost in dit voorbeeld € 90 met vrijwel geen beheer. Het hogere diensttarief gaat samen met lagere totale kosten.

De vergelijking van het werk omvat patches aanbrengen, bewaken, back-ups maken, applicaties bijwerken en de vaardigheden die nodig zijn om te reageren als iets uitvalt. Als de cloudaanbieder meer lagen overneemt, verminderen sommige van deze taken, maar verdwijnen applicatie- en toegangsbeheer niet.

Combineer modellen als het werk verschilt

Een bedrijf kan SaaS gebruiken voor klantrelatiebeheer, PaaS voor de website, functies voor het verwerken van nieuwe bestellingen en één VM voor een ouder onderdeel. Elke dienst heeft zijn eigen beheergrens.

Overdraagbaarheid hoort ook bij de beslissing. VM’s en containers kunnen relatief gemakkelijk te verplaatsen zijn als hun afhankelijkheden overdraagbaar zijn. Beheerde platforms en functietriggers kunnen code aan één cloudaanbieder binden. Leveranciersafhankelijkheid is de extra inspanning en kosten die deze afhankelijkheid veroorzaakt.

Een beslissing kan in de loop van de tijd veranderen. Een applicatie zonder aanpassingen naar een VM verplaatsen kan een nuttige eerste stap zijn, later gevolgd door een platformmigratie. De reden om IaaS te kiezen moet een huidige vereiste zijn, zoals controle over het besturingssysteem, en niet alleen vertrouwdheid.

Een implementatiemodel beschrijft de gebruikers voor wie cloudinfrastructuur beschikbaar wordt gesteld. Een dienstmodel beschrijft de geleverde lagen. Dit zijn afzonderlijke keuzes: een organisatie kan via IaaS virtuele machines afnemen in een publieke of een private cloud.

Publieke cloud

Infrastructuur van een publieke cloud is beschikbaar voor gebruik door het algemene publiek. Een cloudaanbieder is eigenaar en beheert die in de eigen datacenters. AWS, Microsoft Azure en Google Cloud zijn voorbeelden; andere aanbieders zijn Oracle Cloud, IBM Cloud en Alibaba Cloud.

Klanten delen infrastructuur en gebruiken diensten meestal via het internet, hoewel toegang via een privénetwerk ook mogelijk is. Ze hoeven geen fysieke apparatuur te kopen, kunnen snel grote hoeveelheden capaciteit verkrijgen en kunnen kiezen uit locaties over de hele wereld. Ze zijn ook afhankelijk van de dienstkeuzes van de cloudaanbieder en van netwerkconnectiviteit en hebben minder controle over fysieke hardware.

“Publiek” beschrijft wie klant kan worden. Het betekent niet dat iedereen de gegevens van elke klant kan zien. Isolatie en toegangsmaatregelen scheiden resources. Een opslagcontainer openbaar leesbaar maken is een configuratiekeuze, geen onvermijdelijke eigenschap van de publieke cloud.

Private cloud

Een private cloud is gereserveerd voor één organisatie, eventueel met veel afdelingen. De organisatie, een derde partij of beide kunnen die beheren. De cloud kan zich in het gebouw van de organisatie bevinden of elders worden gehost.

Een private cloud biedt meer controle over apparatuur, locatie en beveiligingsconfiguratie. Die controle kan helpen bij specifieke contractuele of wettelijke vereisten. De exploitant moet de capaciteit financieren en mensen in dienst hebben om die te beheren. Uitbreiding wordt beperkt door de beschikbare hardware, waardoor een private cloud minder schaalvoordelen heeft dan een grote publieke cloudaanbieder.

Een serverruimte op eigen locatie geldt alleen als private cloud wanneer die cloudkenmerken biedt, waaronder zelfbediening, bundeling, snelle elasticiteit en gemeten gebruik. Alleen VM’s installeren laat belangrijke onderdelen van dat dienstmodel ontbreken. OpenStack is een voorbeeld van software waarmee private clouds worden gebouwd.

Gemeenschapscloud

Een gemeenschapscloud bedient een specifieke groep organisaties met gezamenlijke belangen. Ze kunnen een missie, beveiligingsbeleid of compliancevereisten delen. Deelnemende organisaties, een derde partij of een combinatie kunnen die beheren, op eigen locatie of daarbuiten. Verschillende ziekenhuizen kunnen infrastructuur delen die is ontworpen rond hun gezamenlijke vereisten voor gezondheidsgegevens.

Een aanbod dat alleen voor de overheid is bedoeld, kan een gemeenschap bedienen, maar de werkelijke toelatingsvoorwaarden en beheerregeling bepalen de classificatie. De locatie alleen bepaalt het implementatiemodel niet. Een gehoste private cloud blijft privaat, ook als die zich in het gebouw van een leverancier bevindt.

Organisaties houden sommige workloads vaak lokaal en laten andere in publieke clouds draaien. De namen hybride cloud en multicloud beschrijven verschillende kenmerken van die inrichting. Een bedrijf kan beide tegelijk hebben.

Verbind omgevingen in een hybride model

NIST definieert hybride cloud als afzonderlijke cloudinfrastructuren die zijn verbonden door technologie waarmee gegevens of applicaties ertussen kunnen worden verplaatst. De onderdelen blijven gescheiden. In alledaagse gesprekken over de cloud, waaronder basiscertificeringsexamens van cloudaanbieders, betekent hybride meestal een publieke cloud die is verbonden met een private cloud of systemen op eigen locatie.

Een beveiligde verbinding kan een versleutelde VPN via het internet of een exclusieve privéverbinding zijn. Gedeelde identiteiten en beheerhulpmiddelen kunnen medewerkers helpen de omgevingen samen te beheren. Azure Arc, AWS Outposts en Google Distributed Cloud ondersteunen verschillende vormen van beheer over locaties heen; het zijn voorbeelden, geen onderling uitwisselbare producten.

Met een hybride cloud kun je gevoelige dossiers, oudere software of systemen voor de besturing van apparatuur lokaal houden terwijl een publieke cloud een website host of extra vraag verwerkt. Een hybride cloud ondersteunt ook migratie in fasen en regelingen voor back-up of herstel op afstand. Deze voordelen brengen extra werk voor netwerken, beveiliging en beheer mee.

Reken tijdelijke uitbreiding naar de publieke cloud door

De private cloud van een winkelbedrijf verwerkt 2.000 bestellingen per minuut. Tijdens een uitverkoop stijgt de vraag naar 5.000. De publieke cloud verwerkt het overschot:

Het aandeel van de publieke cloud in het werk op de piek is:

Dit is tijdelijke uitbreiding naar de publieke cloud: extra capaciteit wordt tijdens pieken gebruikt en daarna vrijgegeven. De applicatie en gegevensverbindingen moeten het verdelen van dat werk ondersteunen. Alleen een abonnement op een tweede dienst nemen zorgt niet voor die uitbreiding.

Gebruik meerdere publieke cloudaanbieders

Multicloud betekent dat je diensten van twee of meer publieke cloudaanbieders gebruikt. Een bedrijf kan kiezen voor gegevensanalyse van de ene aanbieder en webhosting van een andere. De diensten kunnen afzonderlijk worden gebruikt; multicloud vereist niet dat dezelfde workload ertussen wordt verplaatst.

Mogelijke redenen zijn de beste oplossing voor elke taak kiezen, aan locatievereisten voldoen, de afhankelijkheid van één leverancier verminderen of systemen na een fusie combineren. De kosten omvatten meerdere soorten vaardigheden, beveiligingshulpmiddelen en facturen voor gegevensoverdracht.

Voor een start-up zonder datacenter kan een publieke cloud de initiële uitgaven aan apparatuur beperken. Een organisatie die exclusieve infrastructuur vereist, kan een private cloud kiezen. Een fabriek die zeer korte lokale responstijden nodig heeft, kan de machinebesturing op locatie houden en tegelijk een publieke cloud voor analyse gebruiken. De vereiste voor elke workload bepaalt de plaatsingsbeslissing; meer omgevingen gebruiken verhoogt het werk dat nodig is om ze te verbinden en aan te sturen.

Cloudcapaciteit kan worden aangepast als het werk verandert. Schaalbaarheid beschrijft dat aanpassingsvermogen. Elasticiteit voegt snelle uitbreiding en verkleining toe, zodat de capaciteit de vraag nauwkeurig volgt. Beide kunnen de noodzaak verminderen om apparatuur voor de hoogst mogelijke belasting te kopen.

Schaal één machine of verander het aantal machines

Een VM van 2 naar 8 vCPU’s veranderen is verticaal schalen. Van 2 webservers naar 6 gaan is horizontaal schalen. Een loadbalancer verdeelt inkomende verzoeken over kopieën. Extra kopieën kunnen ook redundantie bieden, mits ze zo zijn geïmplementeerd dat ze de relevante storingen overleven.

Een beleid voor automatisch schalen kan een VM toevoegen nadat het CPU-gebruik vijf minuten boven 70% blijft en er één verwijderen wanneer het onder 30% blijft. Een minimum van twee en maximum van tien houden het beleid binnen een gepland bereik. Eén cloud-VM past zichzelf niet aan alleen omdat die in een cloud draait. Sommige beheerde diensten verzorgen het schalen voor de klant.

Bereken de capaciteit die elasticiteit bespaart

Een kaartverkoopsite heeft normaal 4 servers nodig en 20 gedurende 10 uur in een maand van 730 uur. Als je er 20 de hele maand laat draaien, gebruik je:

Met elastische capaciteit houd je eerst de normale vier servers de volledige maand aan:

Daarna voeg je alleen voor de piek de 16 extra servers toe:

Het totaal is 3.080 serveruren, ongeveer 21% van 14.600. Als je tijdens de piek 20 extra servers zou tellen, zou je de vier basisservers dubbel tellen. Permanent slechts vier servers aanhouden zou ongebruikte capaciteit voorkomen, maar niet aan de piekvraag voldoen.

Richt snel in en bereik gebruikers wereldwijd

Wendbaarheid is de snelheid waarmee je resources verkrijgt, een idee test en een resultaat levert. Een team kan voor een analyse van twee uur 50 VM’s huren, 100 VM-uren gebruiken en ze daarna vrijgeven. Zo hoeft het niet te wachten totdat 50 machines zijn gekocht en geïnstalleerd. Snelle experimenten maken het minder kostbaar om een mislukt idee af te wijzen.

Wereldwijd bereik betekent locaties van cloudaanbieders over de hele wereld gebruiken zonder datacenters in het buitenland te bouwen. Een applicatie dichter bij gebruikers plaatsen kan de latentie, de vertraging in de communicatie, verlagen. Het blijft nodig een geschikte locatie te kiezen en aan de gegevensvereisten van de workload te voldoen.

Het hardwarewerk van de cloudaanbieder maakt ook tijd van medewerkers vrij voor producten en diensten.

Beschikbaarheid is het deel van een periode waarin een dienst werkt en bruikbaar is. Hoge beschikbaarheid gebruikt redundante onderdelen om de uitvaltijd laag te houden wanneer iets uitvalt. Betrouwbaarheid gaat ook over correct blijven werken en herstellen van storingen.

Zet een percentage om in uitvaltijd

Gebruik het niet-beschikbare deel van de periode:

Een maand van 30 dagen heeft 43.200 minuten. Bij 99,95% is het niet-beschikbare deel 0,0005, dus de uitvaltijd is 21,6 minuten.

Een dienstenniveauovereenkomst (SLA) legt een formele toezegging en compensatie van een cloudaanbieder vast. De compensatie bestaat vaak uit een tegoed voor de dienst, met voorwaarden en uitzonderingen, en niet uit vergoeding van alle bedrijfsschade. De SLA van een dienst kan afhankelijk zijn van het gebruik van meerdere instances of locaties. Gratis aanbod of aanbod in de testfase heeft mogelijk geen SLA.

Maak onderscheid tussen afhankelijkheden en redundante kopieën

Als een applicatie zowel de weblaag als de database nodig heeft, kan elk daarvan de applicatie onderbreken. In een vereenvoudigd model met onafhankelijke storingen en vergelijkbare metingen vermenigvuldig je hun beschikbaarheden als decimale getallen:

Dat is ongeveer 99,94%, lager dan elk van beide onderdelen. SLA-toezeggingen alleen stellen de werkelijke beschikbaarheid van de applicatie niet vast; gedeelde afhankelijkheden en meetregels zijn ook van belang.

Bij twee onafhankelijke kopieën waarvan elk afzonderlijk voldoende is, moeten beide uitvallen om de dienst te stoppen. Als elk 99% van de tijd beschikbaar is, heeft elk een uitvalaandeel van 1%:

Onafhankelijkheid is cruciaal. Kopieën die beide afhankelijk zijn van dezelfde uitgevallen stroomvoorziening bieden die bescherming niet.

Gebruik de juiste bescherming en maatstaf

Cloudaanbieders bieden afzonderlijke datacenters die beschikbaarheidszones worden genoemd, meerdere regio’s en beheerde replicatie. Kopieën in afzonderlijke zones kunnen beschermen tegen uitval van één datacenter; een tweede regio kan beschermen tegen een groter regionaal incident. Het ontwerpen en betalen van geschikte kopieën blijft een beslissing van de klant.

Fouttolerantie is erop gericht om zonder onderbreking door te werken nadat een onderdeel uitvalt. Hoge beschikbaarheid kan een korte onderbreking toestaan. Calamiteitenherstel herstelt een dienst en gegevens na een groot incident. Back-ups beschermen gegevens, maar zorgen er niet voor dat een uitgevallen server verzoeken blijft afhandelen terwijl het herstel plaatsvindt.

Voorspelbaarheid omvat consistente prestaties en inzichtelijke kosten. Schalen en belastingverdeling helpen prestaties te beheren; gebruiksrapporten, prognoses, budgetten en meldingen helpen uitgaven te beheren. Hogere beschikbaarheid vereist meestal extra resources, dus de doelstelling moet aansluiten op de kosten van uitvaltijd voor het bedrijf.

Cloudaanbieders bieden beveiligingsteams, fysieke beheersmaatregelen en bewaking op een schaal die veel organisaties zelf niet kunnen opbouwen. Ze bieden ook hulpmiddelen die klanten helpen consistente regels toe te passen. Het voordeel ontstaat door die hulpmiddelen te gebruiken en het werk duidelijk toe te wijzen.

Gebruik beveiliging en compliancebewijs van de cloudaanbieder

Cloudaanbieders beschermen gebouwen, apparatuur en fysieke netwerken. Ze onderhouden hun infrastructuur en leveren platformupdates voor beheerde diensten. Klanten kunnen identiteitsmaatregelen, versleuteling, firewalls, beveiligingsbewaking en bescherming tegen DDoS-aanvallen gebruiken, waarbij veel systemen een dienst met verkeer overspoelen.

Cloudaanbieders ondergaan ook audits volgens normen en raamwerken zoals ISO/IEC 27001 en SOC 2. Die rapporten leveren bewijs over de beheersmaatregelen van de cloudaanbieder. Toegangsregels, gegevensverwerking en dienstconfiguratie van de klant moeten nog steeds voldoen aan de vereisten van de organisatie. De audit van de cloudaanbieder is één onderdeel van dat bewijs, geen goedkeuring van elke applicatie die er draait.

Houd cloudgebruik binnen de regels van de organisatie

Governance is het geheel van beleidsregels, processen en beheersmaatregelen dat cloudgebruik afstemt op bedrijfsregels, wettelijke verplichtingen en budgetten. Het omvat veel meer dan facturen verlagen.

Een organisatie kan bijvoorbeeld het aanmaken van VM’s beperken tot een goedgekeurde reeks regio’s. Een beleidsregel wijst een verzoek buiten die reeks af voordat de resource bestaat. Tags kunnen het team aanwijzen dat verantwoordelijk is voor een VM, terwijl logboeken tonen wie die heeft gewijzigd. Elk hulpmiddel beantwoordt een andere beheervraag.

Beheer resources consequent

Microsoft onderscheidt beheer van de cloud, de mogelijkheden om resources te beheren, van beheer in de cloud, de methoden die mensen gebruiken om ze aan te sturen. Het eerste omvat automatisch schalen, statuscontroles, vervanging van uitgevallen resources en meldingen. Het tweede omvat een portaal, een opdrachtregelinterface (CLI), API’s, softwareontwikkelkits (SDK’s) en infrastructuur als code.

Infrastructuur als code (IaC) beschrijft resources in bestanden die implementatiehulpmiddelen kunnen lezen. Een sjabloon voor twee web-VM’s, een loadbalancer en een database kan binnen enkele minuten een overeenkomstige testomgeving maken. Dezelfde resourcebeschrijving kan opnieuw worden gebruikt zonder een reeks handmatige klikken te onthouden. Regiospecifieke instellingen en andere vereiste waarden moeten nog steeds correct zijn.

Automatisering kan ook uitschakelingen plannen, updates toepassen of back-ups maken. Minder herhaalde handmatige handelingen verkleinen de kans op inconsistente instellingen en kunnen operationele kosten verlagen. Na een test stoppen de specifieke kosten van de resources als je die verwijdert; bewaarde back-ups, schijven of andere diensten blijven kosten veroorzaken. Het bijhouden van die resterende resources hoort bij het beheer van de omgeving.

Cloudcomputing verschuift veel uitgaven van bedrijfsmiddelen kopen naar diensten betalen naarmate ze worden gebruikt. Inzicht in de meeteenheden is de eerste stap bij het lezen van een factuur en het vergelijken van de cloud met eigen apparatuur.

Vergelijk soorten uitgaven

Met investeringsuitgaven (CapEx) koop je bedrijfsmiddelen die meerdere jaren worden gebruikt, zoals servers en opslagapparatuur. In de boekhouding worden de kosten via afschrijving gespreid. Met operationele uitgaven (OpEx) betaal je doorlopende kosten, zoals elektriciteit, abonnementen en clouddiensten, naarmate die kosten ontstaan.

Capaciteitskosten op eigen locatie zijn grotendeels vast: gekochte apparatuur, ruimte en personeel kosten nog steeds geld wanneer machines weinig doen. Cloudkosten op basis van verbruik variëren met het gebruik. Een afnameverplichting of abonnement per gebruiker kan nog steeds een vast deel van een cloudfactuur vormen.

Met betalen naar gebruik kunnen klanten resources verkrijgen zonder langdurige afnameverplichting. Als je een resource vrijgeeft, stoppen de gebruikskosten van die resource. Alleen stoppen met het gebruiken van een toegewezen VM geeft die niet vrij, en na het verwijderen van een VM kunnen afzonderlijk gefactureerde schijven of back-ups achterblijven.

Lees een factuur regel voor regel

Gebruik een maand van 730 uur en illustratieve tarieven. Twee VM’s draaien de hele maand tegen € 0,10 per uur. Een derde draait 120 uur. De opslag bedraagt gemiddeld 500 GB tegen € 0,02 per GB-maand en 200 GB gaat naar het internet tegen € 0,09 per GB.

• Basisrekengebruik: twee keer 730 uur geeft 1.460 VM-uren, die € 146 kosten.
• Extra rekengebruik: 120 uur kost € 12.
• Opslag: 500 GB-maand kost € 10.
• Uitgaand dataverkeer: 200 GB kost € 18.

Tel de afzonderlijke kosten op:

Het maandtotaal is € 186. Uitgaand dataverkeer verlaat de cloud; inkomend dataverkeer komt de cloud binnen. Bij veel diensten is inkomend dataverkeer gratis en worden kosten berekend voor uitgaand dataverkeer naar het internet of overdracht tussen regio’s. Een mediadienst die grote bestanden naar gebruikers stuurt, moet die uitgaande volumes in de raming opnemen.

Vergelijk de totale eigendomskosten

Totale eigendomskosten (TCO) vergelijken alle relevante kosten over dezelfde periode. Neem voor eigen IT apparatuur en vervanging, softwarelicenties, ruimte, stroom, koeling, fysieke beveiliging, netwerken en personeelstijd mee. Neem voor de cloud rekengebruik, opslag, gegevensoverdracht, licenties, beheer en eventuele migratiekosten mee die voor de vergelijking relevant zijn.

Grote cloudaanbieders behalen schaalvoordelen door apparatuur in grote hoeveelheden te kopen en te gebruiken en die kosten onder klanten te delen. Hun lagere kosten per eenheid kunnen aantrekkelijke prijzen mogelijk maken. De besparing voor een afzonderlijke workload hangt nog steeds af van benutting, een geschikte grootte en het gebruikte abonnement. Voortdurend te grote resources laten draaien kan meer kosten dan een goed benutte eigen server.

Uitgaven op basis van gebruik hebben ook toezicht nodig. Vergeten resources en onverwacht schalen kunnen een variabele factuur verhogen. Bewaking, prognoses, budgetten en meldingen helpen het team reageren terwijl de resources nog draaien.

Bij cloudprijzen weeg je flexibiliteit af tegen afnameverplichtingen of het risico op onderbreking. Begin met het verwachte gebruik van de workload en kies daarna passende voorwaarden.

Vergelijk de belangrijkste prijsopties

AWS biedt Reserved Instances en Savings Plans; Azure biedt Reservations en savings plans; Google Cloud biedt committed use discounts. De exacte voorwaarden verschillen, maar de centrale vraag is of voorspelbaar gebruik de afnameverplichting zal dekken.

Voorbeelden van spotcapaciteit zijn AWS Spot Instances, Azure Spot Virtual Machines en Google Cloud Spot VMs. Ze passen bij taken die kunnen stoppen en hervat worden, zoals batchanalyse of rendering. De waarschuwingstijd kan zeer kort zijn: AWS probeert twee minuten vooraf te waarschuwen wanneer een instance wordt gestopt of beëindigd; het in de slaapstand zetten kan direct beginnen. Meldingen van Azure Spot kunnen tot 30 seconden vóór het terugnemen van de capaciteit aankomen. Een afrekendienst of database die voortdurend nodig is, heeft meer bescherming nodig dan een onderbreekbare instance biedt.

Bereken het kostenomslagpunt

Een VM kost in dit voorbeeld € 0,10 per uur op aanvraag. Een afnameverplichting voor één jaar kost € 0,06 voor alle 8.760 uur:

Deel die jaarlijkse kosten door het uurtarief op aanvraag:

Dat is 60% van het jaar. Boven 5.256 uur is de afnameverplichting bij deze tarieven goedkoper. Bij ononderbroken gebruik kost de VM op aanvraag € 876, dus de besparing is € 350,40. Bij 2.080 kantooruren kost gebruik op aanvraag € 208, minder dan de volledige afnameverplichting. Als je het kortingstarief alleen op de gebruikte uren zou toepassen, zou je de contractuele betaling buiten beschouwing laten.

Verminder eerst de behoefte en zoek daarna korting

Capaciteitsafstemming stemt resources af op de gemeten vraag. Een VM met 8 vCPU’s en gemiddeld 10% CPU-gebruik komt in aanmerking voor beoordeling. Controleer representatieve pieken en de vereisten voor geheugen, opslag en netwerk voordat je die terugbrengt naar 2 vCPU’s. Als de kleinere grootte die vraag aankan en de prijs evenredig is, dalen de rekenkosten tot ongeveer een kwart. Als je eerst een afnameverplichting aangaat, kun je vastzitten aan een te grote resource.

Ook planning is belangrijk. Een testomgeving die op elk van vijf werkdagen 10 uur draait, gebruikt 50 van de 168 uur in een week. Door die buiten die uren vrij te geven, verminder je de rekentijd met ongeveer 70%.

Neem software en andere prijsvoorwaarden mee

Bij prijsstelling inclusief licentie is de softwarelicentie inbegrepen. Bij een eigen licentie gebruiken (BYOL) gebruik je bestaande licenties als de voorwaarden cloudgebruik toestaan; Azure Hybrid Benefit is een voorbeeld. Je moet nog steeds voldoen aan voorwaarden voor gebruik en registratie en aan eventuele vereisten voor exclusieve hardware.

Andere aanbiedingen gebruiken abonnementen per gebruiker, volumestaffels, proeftegoeden of prijzen voor exclusieve hosts. Een praktische combinatie kan bestaan uit afnameverplichtingen voor de constante basis, betalen naar gebruik voor onzekere vraag en spotcapaciteit voor batchwerk dat kan worden hervat.

Het model van gedeelde verantwoordelijkheid verdeelt beveiligings-, compliance- en beheerwerk tussen cloudaanbieder en klant. AWS noemt het deel van de cloudaanbieder beveiliging “van” de cloud en het deel van de klant beveiliging “in” de cloud. De grens verschuift per dienst, maar er blijft altijd iemand verantwoordelijk voor klantgegevens en beslissingen over toegang.

Begin bij de fysieke lagen

De cloudaanbieder beschermt en beheert datacentergebouwen, fysieke toegang, stroom, koeling, fysieke netwerken, hosts en virtualisatie. Klanten vertrouwen op die beheersmaatregelen en het auditbewijs. Bij gewoon IaaS-gebruik brengen zij geen patches aan op de hypervisor van de cloudaanbieder.

Klanten beslissen hoe hun gegevens worden geclassificeerd, beschermd, bewaard en gedeeld. Ze beheren accounts, identiteiten, toegangsrechten en dienstinstellingen die onder hun beheer vallen. Ze beschermen ook de apparaten waarmee diensten worden bereikt. Een SaaS-aanbieder kan functies voor apparaatbeheer leveren, terwijl de organisatie verantwoordelijk blijft voor het beheer van de apparaten van haar gebruikers.

Bepaal waar de grens verschuift

Voor platformonderhoud gelden dienstspecifieke procedures. Sommige PaaS-aanbiedingen vereisen dat je beheerde updates inschakelt, overstapt op een ondersteunde versie of mislukte updates oplost. De klant moet die procedures volgen, ook al beheert die zelf geen server voor algemeen gebruik.

Verdeel de taken bij drie incidenten

Een bedrijf gebruikt een website op IaaS, een beheerde PaaS-database en SaaS-e-mail. Er wordt een kwetsbaarheid in een gastbesturingssysteem ontdekt. Het bedrijf brengt een patch aan op de VM van de website; de cloudaanbieder onderhoudt de besturingssystemen onder de beheerde database en e-mailapplicatie, volgens de toepasselijke updateafspraken.

Vervolgens wordt het wachtwoord van een medewerker gestolen. Het bedrijf moet voor alle getroffen diensten de toegang herstellen, machtigingen onderzoeken en de accountbeveiliging versterken. Door over te stappen op SaaS zijn de beslissingen over identiteiten niet aan de cloudaanbieder overgedragen.

Ten slotte worden klantbestanden openbaar leesbaar doordat het bedrijf open delen heeft ingeschakeld. Het bedrijf moet die instelling herstellen en de blootstelling van de bestanden aanpakken. Fysieke datacenterbeveiliging kan niet voorkomen dat een bevoegde beheerder een onveilige regel voor delen kiest.

Verdeel beheersmaatregelen, niet alleen labels

Bij sommige beheersmaatregelen heeft elke partij een eigen deel. Cloudaanbieders brengen patches aan op de infrastructuur; klanten doen dat voor de software die zij beheren. Elke partij configureert de eigen lagen en leidt de eigen medewerkers op. Fysieke beheersmaatregelen worden van de cloudaanbieder overgeërfd, terwijl applicatie-instellingen bij de klant blijven.

Voor compliance geldt dezelfde verdeling. Een certificering van de cloudaanbieder dekt de beoordeelde beheersmaatregelen van die aanbieder. De klant heeft bewijs nodig dat de eigen configuratie, gegevensverwerking en processen voldoen aan de vereisten voor de workload. De documentatie over verantwoordelijkheden en het contract van de specifieke dienst beschrijven de precieze grens.

Cloudadoptie is een beslissing per workload. Elasticiteit, snelle implementatie en beheerde diensten kunnen waardevol zijn, maar elk voordeel moet passen bij de vereisten van de organisatie. Benoem elk risico nauwkeurig genoeg om een maatregel te kiezen.

Herken afhankelijkheden en grenzen aan controle

Leveranciersafhankelijkheid ontstaat wanneer bedrijfseigen API’s, diensten of gegevensformaten het overstappen naar een andere leverancier langzaam of duur maken. Ook het exporteren van grote hoeveelheden gegevens kan kosten voor uitgaand dataverkeer veroorzaken. Open formaten, overdraagbare hulpmiddelen, containers en geteste gegevensexports kunnen de inspanning voor een overstap verminderen. Elk daarvan brengt kosten mee of beperkt de beschikbare functies, dus overdraagbaarheid is een keuze die je moet afwegen.

De cloudaanbieder beheert de eigen apparatuur, het ontwerp van de locaties en de levenscyclus van de diensten. Klanten vertrouwen op contracten, documentatie en onafhankelijke audits als bewijs over de infrastructuur. Ze hebben ook een aanpak nodig voor wanneer een dienst verandert of wordt beëindigd.

Controleer verbindingen, locatie en responstijd

Toegang tot de cloud is afhankelijk van het netwerk. Een storing in de kantoorverbinding kan medewerkers verhinderen een goed werkende cloudapplicatie te gebruiken. Een verre regio zorgt voor extra communicatievertraging. Fabrieksbesturing die binnen milliseconden een reactie nodig heeft, kan lokaal blijven terwijl clouddiensten de resulterende gegevens analyseren.

Gegevenslocatie is waar gegevens worden opgeslagen en verwerkt. Gegevenssoevereiniteit gaat over de wetten en rechtsbevoegdheid die erop van toepassing zijn. De keuze van een regio bepaalt de locatie, maar contracten, toegangsafspraken en wettelijke vereisten zijn ook van belang. Een organisatie heeft mogelijk een goedgekeurde regio, een geschikt soeverein aanbod of lokale verwerking nodig. Er wordt niet aangenomen dat één specifieke wettelijke regel voor elk land geldt.

Koppel elk risico aan een praktische maatregel

Een budgetmelding geeft een grenswaarde aan; die schakelt niet zelf resources uit. Schaallimieten helpen de capaciteit te begrenzen, terwijl een herstelplan onderbrekingen aanpakt. Deze beheersmaatregelen lossen verschillende problemen op.

Neem een onderbouwde beslissing over cloudadoptie

Een advocatenkantoor met 40 medewerkers overweegt documentbeheer als SaaS. De verwachte voordelen zijn toegang op afstand, minder serverwerk en beveiligingsexpertise van de cloudaanbieder. Het kantoor controleert of de opslaglocatie aan de vereisten voldoet, documenten in standaardformaten kunnen worden geëxporteerd en alle gebruikers multifactorauthenticatie kunnen gebruiken.

Die controles koppelen elk aandachtspunt aan bewijs: regio en contract voor gegevenslocatie, een exporttest voor overdraagbaarheid en accountmaatregelen voor toegang. Het kantoor kan besluiten over te stappen wanneer de dienst aan die vereisten voldoet. Een andere workload, zoals een lokaal systeem voor machinebesturing, kan om goede redenen op eigen locatie blijven.

Cloudbeheer vraagt ook om mensen die verstand hebben van beveiliging, kosten en automatisering. Snelle zelfbediening maakt het eenvoudig nieuwe resources aan te maken, dus governance moet de eigenaar, het doel en de toegestane instellingen daarvan duidelijk maken.

Bij een cloudmigratie worden applicaties, gegevens of infrastructuur van bestaande systemen naar een cloud verplaatst. Begin met een inventarisatie van applicaties, afhankelijkheden, gebruik, kosten en bedrijfswaarde. Kies daarna voor elke workload een strategie. Deze portfolioaanpak voorkomt dat elk systeem dezelfde verplaatsing moet ondergaan.

Vergelijk de zeven strategieën

De 7 R’s van AWS vormen een nuttige begrippenlijst:

Google gebruikt ook termen voor beperkte platformaanpassing en voor een bredere verandering waarbij je een systeem opnieuw bedenkt. De uitgevoerde handeling is nuttiger dan alleen de formulering van een leverancier uit het hoofd leren.

Maak onderscheid tussen gemakkelijk te verwarren verplaatsingen

Bij verplaatsing naar cloudinfrastructuur zonder aanpassingen blijven de code en het kernontwerp van de applicatie ongewijzigd. Dit kan de directe inspanning van de verplaatsing verminderen, maar veel onderhoudstaken blijven bestaan. Bij het verplaatsen van een gevirtualiseerde omgeving verhuis je een hele compatibele virtualisatieomgeving en de bijbehorende beheerwijze, niet alleen een applicatie naar een nieuw gekozen VM-platform.

Bij beperkte platformaanpassing verandert een beperkt deel van de omgeving. Een beheerde versie van dezelfde database-engine kan serverbeheer wegnemen terwijl het kernontwerp van de applicatie behouden blijft. Bij vervanging door een ander product wordt het product zelf vervangen. Klantbeheersoftware op maat vervangen door SaaS-CRM is vervanging door een ander product, ook al dienen beide producten hetzelfde bedrijfsdoel.

Bij herontwerp voor de cloud verandert de architectuur om voordelen te behalen zoals afzonderlijk schaalbare onderdelen. Dat kan op lange termijn veel waarde opleveren, maar het aanvankelijke werk verdient zich mogelijk niet terug voor een stabiel systeem met weinig waarde. Een applicatie behouden kan een bewuste beslissing zijn in afwachting van het aflopen van een contract, werk aan compatibiliteit of een latere beoordeling.

Verplaats de gegevens en plan de omschakeling

Een databasemigratie met weinig uitvaltijd kan beginnen met het kopiëren van gegevens naar een nieuwe database en vervolgens latere wijzigingen repliceren terwijl het oorspronkelijke systeem in gebruik blijft. Het team controleert of de bestemming is bijgewerkt voordat de omschakeling plaatsvindt: het afgesproken moment waarop gebruikers of verkeer naar het nieuwe systeem worden overgezet.

Replicatie vermindert de hoeveelheid wijzigingen die bij de omschakeling nog moet worden overgedragen. Het blijft nodig de juistheid te controleren, de definitieve omschakeling te coördineren en rekening te houden met problemen. Voor zeer grote gegevensverzamelingen kunnen fysieke overdrachtsapparaten de eerste grote hoeveelheid gegevens verplaatsen wanneer overdracht via het netwerk onpraktisch is.

Bekijk afhankelijkheden voordat je de volgorde van verplaatsingen bepaalt. Een applicatie die nog een lokale database nodig heeft, kan een verbinding of een gecoördineerde migratie vereisen. Ongewijzigd verplaatsen kan een eerste stap zijn, gevolgd door optimalisatie; een bruikbaar portfolio kan uitfaseren, behouden, vervangen en herontwerpen combineren.